EMRAH METE

ve mermiler durduramadı seni imparator. Allah buna izin vermedi. hem kurşuna ne gerek sözler var! değil mi ha! tüm yalanların, dolanların, sahteliklerin ve yapaylıklar dünyasının ışıklarından süzülüp gelen o mermiye meydan okudun sen imparator! ve hala bizimlesin. Allah başımızdan eksik etmesin. notalar bana bir parçanı ver! Allah yalanı sevmez imparator. kullar da sevmez ama söyler. tüm yalanlara mermiler atalım imparator. sen kurşunla ölmedin ama yalanlar ölür. notalar bana bir parçanı ver! yalanlar semtin sokaklarından sıvışıp vizesiz kaçarken yurt dışına bağıralım şarkılarımızı imparator! ve haydi, notalar bana bir parçanı ver!

Patron, durup durup erken kalk diyorsun. yapamam patron yapamam. günün ilk ışıklarıyla doğan vahşete, geçim sıkıntısına, tütünsüzlüğe, laçkalaşmış aşklara, yalan söyleyen modern tıpa, tükürükler saçarak beni arayan alacaklılara ve sahte dostlara ve daha nicelerine çapaklanmış gözlerimle selam çakamam patron. Üstelik sen de biliyorsun, asıl erken kalkmak tembellerin işidir. zifiri  karanlığı gözünü kapatarak geçiren korkakların işidir erken kalkmak patron. sen de biliyorsun bunu. sahi biliyor musun? Patron bana başarıdan söz ediyorsun. vakitlice gelmek ve vakitlice gitmekten dem vuruyorsun. oysa yaşam hiç vakitlice davranmaz insana. belki ben, bir sonraki harfi yazmadan öleceğim. belki de sen, bu cümlemi okuduktan sonra öleceksin. ve eğer ölürsen arkadan küfür etmeyeceğim merak etme patron. sen hiç vakitlice aşık oldun mu patron? vakti gelsin de ciğerim yana yana aşık olayım dedin mi? vakitsizce gelen bir aşk yüzünden Üsküdar banklarıyla ünsiyet kurduysam beni nasıl suç...